اينان را گردن بزن . پس اسماعيل بن على به او گفت : نخستين كسى كه جنگ با اهل قبله را تعليم داد على بن ابى طالب بود و او خود اسيرى را نمىكشت و گريخته اى را تعقيب نمىكرد و بزخمىاى كار نمىگرفت . صالح بن على بن عبد الله بن عباس از طرف ابو جعفر والى قنسرين و عواصم بود ، پس ابو جعفر از بسيارى ياران و هواخواهان او خبر يافت و از وى بيمناك شد و او را نزد خويش فراخواند . صالح نوشت كه سخت بيمار است اما ابو جعفر نپذيرفت و ( بيمارى او ) سل بود پس رهسپار بغداد شد و چون ابو جعفر او را ديد بازش گرداند و دستور جائزه و احسانى درباره وى نداد ، پس گفت : همانا امير مؤمنان از من نااميد شده كه با من چنين رفتار كرد ، اما خدا استخوانهاى كهنه و پوسيده را زنده مىكند . [ 1 ] پس چون به عانات يكى از نواحى فرات رسيد درگذشت و همزاد ابو جعفر بود . ابو جعفر ( رجال ) خاندان خود را بر نواحى ( مختلف كشور ) حكومت داد ، از جمله : اسماعيل بن على را بر فارس ، سليمان بن على را بر بصره ، عيسى بن موسى را بر كوفه ، صالح بن على را بر قنسرين و عواصم ، عباس بن محمد را بر جزيره ، عبد الله بن صالح را بر حمص ، فضل بن صالح را بر دمشق ، محمد بن ابراهيم را بر اردن ، عبد الوهاب بن ابراهيم را بر فلسطين ، سرى بن عبد الله بن تمام بن عباس بن عبد المطلب را بر مكه ، جعفر بن سليمان را بر مدينه ، و يحيى بن محمد را بر موصل ، سپس يحيى را برداشت و پسر خود جعفر را والى موصل قرار داد و هشام بن عمرو را همراه وى ساخت . كارمندانش از عرب عبارت بودند از : يزيد بن حاتم مهلبى ، محمد بن اشعث خزاعى ، زياد بن عبد الله [ 2 ] حارثى ، معن بن زائده شيبانى ، [ خازم ] بن خزيمه تميمى ، عقبة بن

--> [ 1 ] اقتباس از آيه 78 سوره يس 36 . [ 2 ] ن ، ب ، عبيد الله .